Een backpacker plant zijn dagen nou eenmaal niet!

Een backpacker met plannen voor de volgende dag komt altijd voor verrassingen te staan. Onze laatste update eindigde in San Antonio de Areco met de mededeling dat we de volgende dag of naar een plaatselijk ranch zouden gaan of zouden gaan fietsen. We hebben geen van beiden gedaan! We werden wakker met een enorme regenbui, dus waren we minder enthousiast over beide dingen. Nadat het weer wat opklaarde hebben we een heerlijke middagwandeling gemaakt over het platteland. Het leek alsof we terug waren in Nederland, tussen de vlakke weilanden door... Het grote verschil waren de vogels die we steeds tegenkwamen, erg mooi allemaal.

De volgende plaats was Mercedes, waar we onze trip naar Esteros del Ibéra gingen plannen. We kwamen een gepensioneerde brasiliaan tegen, die ons graag wat vertelde van zijn mooie stadje. Hij bleek bij de bank te hebben gewerkt en momenteel de directeur te zijn van de plaatselijke bibliotheek. Of we die wilden komen bekijken? De man was zo trots dat we gezellig meegelopen zijn en ondertussen vertelde hij ons hoe oud elk huis in de straat was. In de bibliotheek kregen we een rondleiding en het was interessant om te zien dat in zo´n kleine plaats zoveel buitenlandse boeken vertaald staan in het Spaans. Het was erg leuk met de man te praten. Alhoewel hij meer praatte en wij vooral luisterden. Want Spaans verstaan gaat al steeds beter, maar om het terug te spreken gaat wat hakkeliger. Zo zie je dat je zonder echte plannen leuke dingen meemaakt.

Ondertussen was het ons gelukt om ook de bus te boeken naar het natuurgebied Ibéra. We hebben daar de volgende dag een hostel gezocht en een schattige hospedaje gevonden. Meteen die middag naar de brulapen gewandeld, welke in Brazilië niet alleen zwart zijn, maar de vrouwtjes en kleintjes zijn hier wit/beige achtig. Eenmaal het pad ingeslagen die toepasselijk het ´Apenpad´ heette, schrok Janine zich na 10 meter al het apenzuur van een apenschreeuw naast zich in haar oor en gekraak van takken. Ze keerde zich zonder te bedenken om en botste op Fabian. Achteruit! Die aap zat echt gewoon op ooghoogte naast het pad, maar was zich net als Janine rot geschrokken. Dus er kwam geen gevaarlijke aanval, gelukkig was het een vrouwtje, die zijn minder aggresief, en liep ze snel over de takken het bos in. Daar ging helaas wel onze mooie foto, hahaha.

De volgende dag was het tijd voor een boottocht door het natuurgebied, aangezien het vooral uit moerras en water bestaat. We werden getrakteerd op het zien van enorme aantallen van de grootste rat ter wereld, de Capybara. Hoewel het afgrijselijk klinkt, zijn het prachtige dieren. Ze komen net iets onder de knie. Ze leven altijd naast het water, en kunnen prima zwemmen. Het zijn trouwens grazers, meer eten ze niet. Ook hebben we enorme aantallen kaaimannen gezien, waarvan de gids ons verzekerde dat die geen toeristen aten. Verder het gebruikelijke aantal prachtige vogels. ´s Middags hebben we nog in het informatiecentrum een film bekeken over het natuurgebied en onze vrienden de brulaap nog weer opgezocht. Deze keer keken we wederzijds rustig heen en weer en hebben we mooie foto´s gemaakt.

Om 4 uur ´s ochtends zaten we in een ijskoude collectivo-bus terug naar Mercedes. Na ruim 3 uur afzien, was het onmogelijke toch mogelijk en stapten we het nog koudere busstation in. Snel een bus naar Corrientes geboekt, waar we het natuurgebied Chaco wilden gaan bezoeken. Eenmaal aangekomen bleken we erg goed voorbereid, want de bus naar Chaco bestond niet zo precies. Chaco is een provincie in Argentinië dus naar welke stad willen we? Tja, naar het natuurgebied... Maar dat schoot ook niet op. Uiteindelijk besloten we de nacht in Corrientes door te brengen om dit misverstand uit de wereld te helpen. Op Internet vonden we het natuurgebied wel, maar waren we er niet meer gigantisch van onder de indruk. Het leek ons leuker om naar Laguna Blanca te gaan, waar een ander natuurgebied zat en eigenlijk minder ver van onze route aflag. Een backpacker hoort zijn dagen niet te plannen!

In Laguna Blanca kwamen we bij een prachtig hospedaje terecht, maar helaas konden we daar maar één nacht slapen. De volgende dag verhuisd naar een lelijk en duurder hotel om vervolgens naar het natuurgebied te gaan met de collectivo! Welke collectivo? Dé collectivo! Argentijnen blijken hun natuurgebieden niet te kennen, want niemand wist hoe we naar het nationaal park Rio Pilcomayo moesten komen! Van de ene kant van het plein werden we naar de andere gestuurd omdat daar de collectivo zou stoppen. Uiteindelijk bij de politie gevraagd en die zeiden dat je zelf een auto moest hebben om er te komen! Tja een backpacker plant zijn avonturen nou eenmaal niet... Uiteindelijk een taxi gevonden die ons bij het natuurgebied heeft afgezet. We hebben hier een mooie wandeling gemaakt. En tijdens onze lunch kwam er een kaaiman recht op ons afzwemmen! Hij zwom rustig door toen hij ons zag en klom op het huisje verderop om lekker te zonnen. Daar moesten we op de terugweg dus nog langs! Erg gaaf om zo dicht bij zo´n groot beest met zulke grote tanden te komen... en te weten dat toerist niet op zijn menu staat. We waren van plan terug te wandelen naar het dorpje (zo´n 9 kilometer) of bij de grote weg een collectivo (welke collectivo?) te vinden. Maar de vriendelijke parkranger kwam langs in zijn auto en bood ons een lift aan tot de weg, dat uiteindelijk omgezet werd in een soort van taxiritje naar ons hotel.

Na een dag en nacht reizen keken we uit naar een dagje rustig aan doen in Puerto Iguazu. Maar een backpacker hoort zijn dagen niet te plannen! We eindigden die middag in een vogelpark. Dit park vangt dieren op die gewond zijn geraakt of worden gedoneerd door mensen die hun fout inzagen qua huisdierenkeuze. Uiteraard keek Janine erg uit naar de grote toekan en ze werd niet teleurgesteld! Wat een gigantisch mooi beest. Na gezocht te hebben in heel Midden- en Zuid- Amerika eindelijk een van dichtbij kunnen bewonderen (in Tortuguero zagen we de grote toekan in de verte vliegen, maar hebben we wel veel kleinere toekans gezien).

De volgende dag brachten we door bij de Iguazu watervallen. We hebben een 3 kilometer lange vogel en wildleven wandeling gelopen, maar we zagen de mooiste vogels pas toen we 10 passen buiten de wandeling hadden gezet! Daarna was het tijd voor de Devils Throat waterval, de bekendste in het park. Eerst maak je een lange wandeling over loopbruggen over de rivier. Tot je daar plotseling twee toekans voorbij ziet vliegen! Ze waren zo dichtbij! Janine begon spontaan vreugdedansjes te maken en in de lucht te springen, zeer tot vermaak van het echtpaar dat achter ons aan liep. De waterval deed onze monden openvallen, wat een water, wat een geweld! We dachten dat we ondertussen wel wat watervallen gezien hadden, maar deze was toch wel echt groot!

Aangezien je de tweede dag voor de halve prijs naar binnen kan, gingen we vandaag nog een keertje! We hadden immers nog niet alle wandelpaden gelopen! Tijdens een korte wandeling door het bos kwam een grote groep coaties (soort wasbeer) ons tegemoet rennen! Eentje sprong zelfs tegen het been van Janine aan! Maar we wisten dat we hier voorzichtig mee moesten zijn, want ze lijken schattig, maar het voeren door mensen heeft ze brutaal gemaakt door de tijd heen. Gelukkig concentreerden ze zich al snel op de mandarijnenboom naast het pad. Één van hen klom in de boom en gooide de mandarijnen naar beneden, waarna de rest deze lekker oppeuzelden. Uiteraard werd er in ploegendienst gewerkt! Ongelovelijk niet? Daarna was het tijd voor de wandeling langs de onderkant van een andere groep watervallen. Bij één stonden we haast in de waterval, zo dichtbij! Heel indrukwekkend. De zon kwam ook tevoorschijn, waardoor we zelfs wat regenbogen hebben gezien.

Na een rustdag, bereidden we ons voor op de makkelijkste grensovergang ooit. Stap in een pendelbusje, laat na 10 minuten je paspoort stempelen aan Argentijnse kant, stap in de wachtende bus en rij een stukje verder naar Braziliaanse kant, haal een andere stempel, wacht even op de volgende bus en rij nog 10 minuutjes naar het plaatsje Foz do Iguacu.

En aangezien we jullie ogen af zien dwalen, horen jullie daar in een andere update meer over!